กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ได้ยินโจวเหนียนเสี่ยวพูดเช่นนี้ หวังชุนเสียก็วางใจลงชั่วคราว
ก็จริง เหนียนเสี่ยวเก่งขนาดนี้ เธอกับแม่ของเธอยังไงก็ไม่เหมือนกัน
เธอหวังว่าเธอจะได้พบชายที่ถูกใจสักคน
ยามนี้ ด้านนอกลานบ้าน
ฟู่เสี่ยนชวนยืนอยู่ที่มุมตลอดเวลา จ้องมองมาทางนี้
ผ่านไปครู่หนึ่ง เขาเห็นหญิงวัยสี่สิบกว่าปีคนหนึ่งเดินออกมาจากห้องที่โจวเหนียนเสี่ยวเพิ่งเข้าไป
หญิงคนนั้นยังพร่ำพูดว่า “ยัยหนูคนนี้ก็จริงเลย ฉันแนะนำคนรักให้เธอดีขนาดนั้น ทำไมยังทำท่าไม่เห็นคุณค่า”
ฟู่เสี่ยนชวนขมวดคิ้ว
พอดีมีคนเดินผ่านมา ทักทายหญิงคนนั้น
“บ้านคุณไม่ได้อยู่ในเมืองหรือ? ทางไกลขนาดนี้ เมื่อวานคุณก็มา วันนี้ทำไมมาอีกแล้ว?”