กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ผู้เฒ่าซุนก็ผ่านร้อนผ่านหนาวมามาก เสี่ยวจิ่วแผนลับในใจของโจวเหนียนเสี่ยวนั้นไม่อาจรอดพ้นสายตาของเขาไปได้เลย แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไร
หลังกินข้าวเสร็จ พวกเขาพูดคุยกันในห้องรับแขก
ผู้เฒ่าซุนถามโจวเหนียนเสี่ยว “ยัยหนูตอนนี้ปรับตัวที่โรงเรียนได้แล้วใช่ไหม? มีอะไรทำให้ไม่สบายใจหรือเปล่า? ถ้ามีเรื่องไม่สบายใจ บอกเซี่ยนชวนได้ เขาจะช่วยออกหน้าให้”
คำพูดของผู้เฒ่าซุนทำให้โจวเหนียนเสี่ยวทั้งขำทั้งร้องไห้ไม่ออก
“ตา ไม่ต้องห่วงฉันหรอก ฉันโตขนาดนี้แล้ว ดูแลตัวเองได้ อีกอย่าง เซี่ยนชวนไม่ได้อยู่ข้าง ๆ ฉันหรือไง”
โจวเหนียนเสี่ยวพูดพลางขยิบตาให้ฟู่เสี่ยนชวน
สายตาของฟู่เสี่ยนชวนมองตอบเธออย่างเงียบ ๆ