กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
น่าเสียดายจริง ๆ เหอเจียฮุ่ยรู้สึกเสียดายอีกครั้ง
หลังเลิกเรียน โจวเหนียนเสี่ยวเก็บของแล้วเดินออกไป
เสาหนียนที่จ้องอยู่ข้าง ๆ มาตั้งแต่แรกเห็นดังนั้นจึงก้าวเข้ามา พร้อมรอยยิ้มสดใส “โจวเหนียนเสี่ยว เราไปกินข้าวด้วยกันเถอะ”
เขารู้สึกกังวลเล็กน้อย
การเห็นปฏิสัมพันธ์ระหว่างโจวเหนียนเสี่ยวกับฟู่เสี่ยนชวนเมื่อครู่ทำให้เขารู้สึกถึงวิกฤต
โจวเหนียนเสี่ยวยิ้มให้เสาหนียน “ฉันจะกินข้าวกับเจียฮุ่ย”
การปฏิเสธชัดเจน เสาหนียนก็ฟังออก
แม้เขาจะร่าเริงสดใส แต่เมื่อเผชิญกับเทพธิดาที่ชอบ เขาก็ยังขี้อายอยู่