กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ผ่านไปครู่หนึ่ง โจวเหนียนเสี่ยวก็กลับมา
สวีเซียงมองไปที่โจวเหนียนเสี่ยว “เธอคิดดีแล้วหรือยัง?”
เธอมองโจวเหนียนเสี่ยวอย่างพินิจ แปลกจริง เธอไม่ได้ออกไปร้องไห้ข้างนอกหรือ? แต่จากสีหน้าของเธอ ไม่รู้สึกว่าเธออารมณ์ไม่ดีเลย
“ฉันไม่เปลี่ยน”
“เธอแน่ใจ?” เสียงของสวีเซียงสูงขึ้นหนึ่งระดับ
เธอยังไม่ทันพูดอะไร จู่ ๆ ก็มีคนวิ่งเข้ามา
“นักศึกษาคนไหนบอกว่าจะเปลี่ยนเตียง?”
เป็นน้าดูแลหอพัก
“ฉันเอง” สวีเซียงมองไปที่น้านั้น
“มาก่อนได้ก่อน ในเมื่อนักศึกษาคนนี้กำหนดตำแหน่งไว้ก่อนแล้ว ก็เป็นของเธอ”