กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
โจวเหนียนเสี่ยวชะงักไปครู่หนึ่ง
รักไม่มากพอ?
เมื่อเห็นฟู่เสี่ยนชวนหันหลังเดินจากไปโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย ในชั่วขณะนั้นโจวเหนียนเสี่ยวก็สัมผัสได้ถึงความไร้เยื่อใยของเขา
ฟู่เสี่ยนชวนในวันวาน แม้จะเย็นชาและไม่สนใจความรู้สึกใคร แต่ก็ไม่เคยเป็นเช่นตอนนี้
ราวกับว่าหากเขาจากไปในครั้งนี้ ก็จะไม่หันกลับมาอีกแล้ว
หัวใจพลันเจ็บแปลบขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล
จู่ ๆ โจวเหนียนเสี่ยวก็จับมือของตัวเองแล้วสูดปาก “เจ็บจัง”
เสียงอ่อนหวานนุ่มนวลของหญิงสาวดังขึ้น ทำให้ฟู่เสี่ยนชวนหยุดเดินโดยไม่รู้ตัว