กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
“เมื่อกี้ฉันซื้อของกินมานิดหน่อยระหว่างทาง นายลองชิมดูสิ ฉันกินอิ่มแล้ว แค่แวะมาหานายแล้วก็จะกลับ”
ฟู่เสี่ยนชวนเหลือบมองขนมเหล่านั้นแล้วหันมามองโจวเหนียนเสี่ยว ดวงตาสีดำลุ่มลึก “ในตู้เย็นมีซี่โครงหมูอยู่พอดี”
“ซี่โครงหมูตุ๋นซีอิ๊ว?”
ฟู่เสี่ยนชวนขานรับว่าอืม
“ก็ได้ งั้นฉันจะฝืนใจกินสักนิดก็แล้วกัน!”
เมื่อฟู่เสี่ยนชวนเข้าไปทำอาหารในห้องครัว โจวเหนียนเสี่ยวก็ก้มหน้าสำนึกผิดต่อท้องของตัวเอง ช่างเถอะ ๆ แม้เธอจะกินขนมถั่วเขียวหมดไป 1 กล่อง แต่ก็ยังไม่ได้กินข้าว จะนับว่ากินข้าวแล้วได้อย่างไร เดี๋ยวกินให้น้อยหน่อยก็พอ
แต่ในความเป็นจริง โจวเหนียนเสี่ยวไม่มีทางทำได้อย่างที่คิด