ตอนที่ 192 ชอบไม่มากพอ

“จะให้ผมถามเองหรือเปล่า?” ฟู่เสี่ยนชวนถาม พร้อมยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มบาง ๆ

กลิ่นอายเย็นเยียบกดดันยิ่งขึ้น เกือบทำให้จ้าวเหมยหายใจไม่ออก

ชายหนุ่มที่เคยให้ความเคารพเธอในอดีตดูเหมือนหายไป ชายตรงหน้าแปลกหน้าอย่างผิดปกติ

“เซี่ยนชวน... ยังไม่เชื่อน้ากันอีกหรือ? ถ้าแม่ของเธอรู้เข้า เธอคงเสียใจ”

เมื่อได้ยินจ้าวเหมยเอ่ยถึงแม่ของเขา ฟู่เสี่ยนชวนหรี่ตา ก่อนจะเอ่ยสี่คำว่า “ผมรู้แล้ว”

จ้าวเหมยถอนหายใจโล่งอก

อันที่จริงเธอเองก็รู้ว่าเด็กหนุ่มตรงหน้านี้เย็นชาเพียงใด ตั้งแต่แม่ของเขาเสียชีวิต เขาก็เหมือนกลายเป็นอีกคน