กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
โจวเหนียนเสี่ยวยื่นมือลูบหน้าผาก มองไปที่ฟู่เสี่ยนชวน “ไม่จูบก็ไม่จูบสิ ทำไมตีฉัน เจ็บนะ!”
พูดจบ โจวเหนียนเสี่ยวก็หดตัวอยู่ที่มุมห้องโดยสาร ก้มหัวหูลู่ทำท่าทางหดหู่
เห็นโจวเหนียนเสี่ยวไม่ส่งเสียงอยู่พักใหญ่ เอาแต่ลูบหน้าผาก ฟู่เสี่ยนชวนขมวดคิ้ว เมื่อครู่เขาควบคุมแรงไว้ ไม่น่าจะทำให้โจวเหนียนเสี่ยวเจ็บขนาดนี้
แต่พอเห็นท่าทางของโจวเหนียนเสี่ยวตอนนี้ ก็ทำให้ฟู่เสี่ยนชวนเกิดความรู้สึกว่าตัวเองคิดผิดขึ้นมาอีกครั้ง หรือว่าเขาใช้แรงมากเกินไปจริง ๆ?
ฟู่เสี่ยนชวนแทบไม่เคยมีความรู้สึกแบบนี้ แต่พอเห็นโจวเหนียนเสี่ยว……
เขาอดไม่ได้ที่จะโน้มตัวเข้าไปหา ยื่นมือไปแตะหน้าผากโจวเหนียนเสี่ยว
“ให้ฉันดูหน่อย”