กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ฟู่เสี่ยนชวนก้มตาจ้องเครื่องเพจเจอร์ เขาไม่เคยคิดจะโทรกลับไป
กลับถึงบ้าน กลับพบว่าฟู่หรงกำลังรออยู่หน้าประตู
ไม่ได้เจอกันช่วงหนึ่ง ฟู่หรงได้เปลี่ยนจากผู้ประสบความสำเร็จที่เต็มไปด้วยความทะเยอทะยานในอดีตกลายเป็นคนตกอับไปนานแล้ว
ไม่เพียงผอมลงมากเท่านั้น แม้แต่ขมับทั้งสองข้างยังหงอกขาว ไม่มีความสง่างามเหมือนแต่ก่อนอีก
เห็นฟู่เสี่ยนชวนก็ก้าวเข้ามาหมายจะแตะตัวฟู่เสี่ยนชวน จางเจ๋อไหวตัวว่องไวขวางหน้าฟู่เสี่ยนชวนไว้ “คุณฟู่ คุณผู้ชายฟู่ไม่ชอบให้ใครแตะตัว”
“อ้อ ใช่ ฉันลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท” ฟู่หรงยิ้มอย่างเก้อเขิน