ตอนที่ 155 จูบฉันที

พาฉันกลับบ้านเถอะ

คำพูดที่ดูเหมือนหลุดออกมาโดยไม่ตั้งใจของโจวเหนียนเสี่ยว กลับเหมือนมีบางสิ่งกระแทกเข้าที่หัวใจของฟู่เสี่ยนชวน

กระแสความอบอุ่นไหลผ่านในใจ คำพูดที่เอ่ยออกมาในสภาพเป็นธรรมชาติเช่นนี้ พิสูจน์ว่าในใจของโจวเหนียนเสี่ยวมีเขา ความรู้สึกเช่นนี้ ไม่ใช่หรือคือสิ่งที่เขาต้องการ

ฟู่เสี่ยนชวนมองชายผิวขาวคนนั้น อธิบายกับเขาเล็กน้อย แล้วอุ้มโจวเหนียนเสี่ยวจากไป

ยามนี้ลู่เซียวรออยู่ในห้องวีไอพี รอไปสิบนาที เขาก็เริ่มหงุดหงิดขึ้นมา

คงไม่ใช่ว่าโจวเหนียนเสี่ยวรู้ทันแผนร้ายของเขา แล้วเดินจากไปเลยหรอกนะ

คิดถึงตรงนี้ ลู่เซียวก็นั่งนิ่งอยู่ไม่ได้