กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ให้ตายสิ คนที่ควรโกรธต้องเป็นเธอไม่ใช่หรือ ทำไมฟู่เสี่ยนชวนกลับทำท่าน้อยอกน้อยใจเสียเองล่ะ?
โจวเหนียนเสี่ยวจึงอดทำหน้าบึ้งแล้วพูดไม่ได้ว่า “นายอย่ามาน้อยใจ ฉันยังอยากร้องไห้เลย!”
พูดจบโจวเหนียนเสี่ยวก็ถลึงตาใส่เขา “อีกอย่าง นายไม่ต้องพูดด้วย! ไม่อย่างนั้นก็กลับไปก่อนเลย ยังไงคืนนี้ฉันก็ตั้งใจจะค้างที่สตูดิโออยู่แล้ว”
พูดจบเธอก็ก้มหน้าลงเริ่มเขียนและวาดรูป
เมื่อเห็นโจวเหนียนเสี่ยวจดจ่อกับงานด้วยสีหน้าจริงจัง ฟู่เสี่ยนชวนก็เม้มริมฝีปาก ไม่คิดเลยว่าตอนนี้โจวเหนียนเสี่ยวจะไม่หลงกลลูกไม้นี้ของเขาแล้ว
ส่วนเขาเองก็ไม่รู้จริง ๆ ว่าควรง้อผู้หญิงอย่างไร