กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
เมื่อคิดถึงตรงนี้ ชายคนนั้นดูเหมือนจมลงในความเจ็บปวดอย่างที่สุด เขาหลับตาสนิท กำลังต่อสู้กับตัวเองอยู่ในใจ
“ตอนช่วยชีวิต เขายอมแพ้…”
“เซี่ยนชวน เลิกคิดเถอะ” โจวเหนียนเสี่ยวไม่เคยเห็นฟู่เสี่ยนชวนเป็นแบบนี้มาก่อน
แต่ก่อน แม้จะพูดถึงอดีตของตัวเอง เขาก็ทำเป็นเล่าเบา ๆ ราวกับไม่ใส่ใจ ทำให้คนคิดว่าเขาปล่อยวางได้แล้ว
แต่ในเวลานี้ เมื่อมองร่างกายที่สั่นสะท้านเล็กน้อยของฟู่เสี่ยนชวน โจวเหนียนเสี่ยวถึงได้รู้ว่า ที่ผ่านมาเขาเพียงแค่ชินกับการเข้มแข็งเท่านั้น
โจวเหนียนเสี่ยวเจ็บใจจนแทบร้องไห้
เธอลุกขึ้นยืน กอดฟู่เสี่ยนชวนไว้ ให้ฟู่เสี่ยนชวนพิงอยู่ในอ้อมกอดของเธอ