กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
จูบของเด็กสาวเป็นเพียงแค่แตะเบา ๆ เหมือนแมลงปอแตะผิวน้ำ พอแตะก็หยุด แล้วปล่อยออกทันที
แต่ฟู่เสี่ยนชวนกลับตะลึงงัน รู้สึกเพียงว่าในสมองมีบางอย่างระเบิดออก งดงามราวกับดอกไม้ไฟ
จูบที่กินเวลาไม่ถึงหนึ่งวินาที กลับยาวนานราวกับหนึ่งศตวรรษ
ในยามนี้ ความหงุดหงิดเหล่านั้นหายไปไร้ร่องรอยจนหมดสิ้น
แต่ก็ยังสงบสติลงไม่ได้ เขานึกถึงจูบนั้นของโจวเหนียนเสี่ยว
และตอนนี้เขากอดโจวเหนียนเสี่ยวไว้ เสื้อผ้าของทั้งสองคนเปียกชุ่ม ร่างกายหอมอุ่นนุ่มนิ่มของเด็กสาว เขาเหมือนจะสัมผัสผิวเนียนนุ่มของเธอได้ผ่านเสื้อผ้า
ทำให้เขารู้สึกราวกับมีความร้อนผุดขึ้นทั่วร่าง แต่กลับไม่อยากปล่อยมือ
“ทำไม?” เขาเอ่ย เสียงมีความแหบพร่าเล็กน้อย