ตอนที่ 103 กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

ตอนที่โจวเหนียนเสี่ยวถือสัมภาระออกจากบ้าน ซ่งอวี้เหลียนก็กลับจากซื้อกับข้าวพอดี พอเห็นโจวเหนียนเสี่ยวในสภาพนี้ก็ร้อนใจขึ้นมา “เหนียนเสี่ยว ทำอะไรน่ะ? พรุ่งนี้เธอต้องสอบเกาเข่าแล้ว จะไปไหน?”

“เพื่อนฉันชวนไปพักที่บ้านเธอ”

“เธอใกล้จะสอบเกาเข่าแล้ว ยังจะไปพักบ้านใครอีก? กลับมาเดี๋ยวนี้!” ซ่งอวี้เหลียนคว้ากระเป๋านักเรียนของโจวเหนียนเสี่ยวไว้

โจวเหนียนเสี่ยวไม่คิดเลยว่าซ่งอวี้เหลียนจะมีแรงมากขนาดนี้ เธอลองดึงกระเป๋าแล้วแต่กลับไม่ขยับเลย

เธอเงยหน้ามองซ่งอวี้เหลียน “น้าอย่าคิดว่าฉันไม่รู้ว่าน้าคิดจะทำอะไรกับฉัน”

สายตาของเธอเย็นเยียบ แม้อยู่กลางฤดูร้อนก็ยังแผ่ไอเย็นยะเยือกออกมา

พอได้ยินเช่นนั้น ซ่งอวี้เหลียนก็ตกใจจนเผลอปล่อยมือ