ตอนที่ 75 ขโมยภาพวาดชื่อดัง

ใบหน้าครึ่งหนึ่งของเขาซ่อนอยู่ในเงามืด สันกรอบหน้าคมชัด ไม่หลงเหลือความเย็นชาเงียบสงบราวภาพหมึกจีนอย่างที่เห็นในยามปกติ

แม้โจวเหนียนเสี่ยวจะมองคิ้วและดวงตาของเขาไม่ชัด แต่เธอยังสัมผัสได้ถึงปราณอำมหิตที่พลุ่งพล่านออกมาจากแววตาของฟู่เสี่ยนชวนในตอนนี้ ราวกับชั่วขณะถัดไปเขาจะฉีกเธอเป็นชิ้น ๆ

ทำให้โจวเหนียนเสี่ยวที่ปกติใจกล้าเริ่มหวาดหวั่นขึ้นมาบ้าง

ไม่น่าใช่นี่ ฟู่เสี่ยนชวนดูไม่มีพิษมีภัยไม่ใช่หรือ?

“หมายความว่ายังไง?” ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ต่ำลงอีกระดับ คล้ายกำลังข่มกลั้นอะไรบางอย่าง

โจวเหนียนเสี่ยวมองฟู่เสี่ยนชวนอย่างตกตะลึง กว่าจะได้สติและเข้าใจว่าเขาถามอะไร ก็ผ่านไปพักใหญ่

“ฉันมีธุระต้องจัดการ อีกเดี๋ยวนายก็รู้เอง”