กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ลมหายใจของซ่งอวี้เหลียนสะดุด
นังสารเลวมีแววตาคมกริบขนาดนี้ได้อย่างไร?
แต่ไม่นาน แววตาของโจวเหนียนเสี่ยวก็กลับมาเกียจคร้านอีกครั้ง ราวกับเมื่อครู่เธอเพียงคิดไปเอง
“น้า ฉันขอเตือนว่าคนเราควรมีจิตใจดี อย่าใส่ร้ายคนอื่น”
“ยังไม่ยอมรับอีก เหลียงเหลียงเห็นหมดแล้ว นังตัวแสบ อายุแค่นี้ก็หัดยั่วยวนผู้ชายเสียแล้ว!”