กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 428 ฉันยังไม่ตายเลย ทำไมถึงกลายเป็นบ้านเดิมไปแล้ว?
ฤดูหนาวของนครจิงทั้งแห้งและหนาว ลมพัดปะทะใบหน้าจนเจ็บแสบ
ระบบทำความร้อนใต้พื้นของคฤหาสน์อวี้เฉินแผ่ความอบอุ่นไปทั่ว จางฉินสวมเพียงเสื้อผ้าบาง ๆ นั่งขัดสมาธิอยู่บนพรมขนแกะ ในมือถือตัวรูปถ่ายเก่าที่เหลืองซีด
ในรูปคือ ลานบ้านเล็กเก่าโทรมแห่งนั้นในมณฑล H ผนังลอกหลุดล่อน กระดาษปิดหน้าต่างมีลมลอดผ่าน
ที่นั่นคือสถานที่ที่เธอเพิ่งเกิดใหม่กลับมา
“ดูอะไรอยู่?” โจวหวยจิ่นถือจานส้มที่หั่นเรียบร้อยแล้วสองจานเดินเข้ามา ก่อนนั่งลงข้างเธอ
เสี่ยวเหอเถากำลังขี่คอคุณปู่โจวสง เล่น “ขี่ม้าตัวใหญ่” อยู่ในห้องรับแขก เสียงหัวเราะของปู่หลานดังก้องจนโคมไฟระย้ายังสั่นไหวตาม
“ดูชีวิตเมื่อก่อน” จางฉินยื่นรูปถ่ายให้เขา “ตอนนั้นรู้สึกว่าชีวิตลำบากมาก แต่พอมาคิดตอนนี้ ก็รู้สึกว่าน่าสนใจไม่น้อย”
โจวหวยจิ่นรับรูปถ่ายมาดู นั่นคือเรือนเก่าของหมู่บ้านตระกูลจาง
“อยากกลับไปแล้วหรือ?” เขาถาม