กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 360 เขาบอกว่าเขาปล่อยวางแล้ว
ทางเหนือในช่วงปลายเดือนกันยายน ท้องฟ้าสูงโปร่ง เมฆบางเบา
ประตูเหล็กบานใหญ่ของสถาบันวิจัยหมายเลขหกสี่หนึ่งค่อย ๆ เลื่อนเปิด เสียงเสียดสีฟังแล้วเสียวฟัน
รถออฟโรดสีดำคันหนึ่งติดป้ายทะเบียนทหารขับออกมา
คนขับคือหลี่เซี่ยงหยาง เขาตบพวงมาลัยเสียงดังป้าบ ๆ พลางฮัมเพลงเบา ๆ
“หัวหน้า พวกเราโชคดีไม่เบาเลย!”
หลี่เซี่ยงหยางมองจางฉินที่นั่งอยู่เบาะหลังผ่านกระจกมองหลัง
“เธอไม่รู้หรอก ตอนหมาจงเหว่ยเห็นฉันเก็บของ สีหน้าหมอนั่นเขียวเหมือนอิเล็กโทรไลต์ขวดที่เสียแล้วไม่มีผิด”