กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 348 จางฉิน: ฉันจะพาเธอกลับบ้านเดิมไปพบคนรู้จัก โจวหวยจิ่น: ฉันผ่านระยะสังเกตการณ์แล้วเหรอ?
จางฉินนั่งนิ่งอยู่บนม้านั่งยาวในสนามแบดมินตัน
เธอนึกถึงคำพูดของลวี่เหวยหมินขึ้นมา
“ตอนนี้เธอดูเป็นมนุษย์มากขึ้นแล้ว”
แล้วก่อนหน้านี้เธอดูเหมือนอะไร
เธอจำไม่ได้แล้ว
เธอรู้เพียงว่า การไม่บีบคั้นตัวเองจนตึงเกินไปนั้น ความรู้สึกก็ไม่ได้แย่นัก
คืนนั้นตอนหนึ่งทุ่มครึ่ง หลังจัดระเบียบข้อมูลการทดลองเสร็จ จางฉินก็กลับมาถึงอพาร์ตเมนต์
เธอไม่ได้อ่านหนังสือ และไม่ได้เปิดคอมพิวเตอร์
เธอเดินไปที่ห้องรับแขก ยกโทรศัพท์สายภายนอกขึ้นมา แล้วกดหมายเลขโทรศัพท์ที่บ้านในนครจิง