กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 309 จางฉิน: ไม่ต้องถาม ถ้าถามก็คือผ่อนสลับทำงาน!
วันรุ่งขึ้น แสงอาทิตย์ส่องสว่างเต็มฟ้า
ที่โต๊ะอาหาร หลินเหวินจิ้งแกะเปลือกไข่ต้มแล้วเคาะใส่ชามของจางฉิน
“กินเยอะ ๆ หน่อย”
จางฉินกัดไข่ต้มพลางคิดถึงอัลกอริทึมการควบคุมท่าทางที่โจวหวยจิ่นทิ้งไว้เมื่อวาน ตัวแปรที่พันกันยุ่งเหยิงเหล่านั้นยุ่งยิ่งกว่ากลุ่มไหมพรมที่บ้านเสียอีก
“ลูก”
จางเจี้ยนจวินวางชามโจ๊กลงแล้วเอ่ยปาก
“พ่อยังไม่ได้บอกลูก ปู่ของลูกเสียไปเมื่อปลายปีที่แล้ว”
การเคี้ยวของจางฉินหยุดลง
เสียไปแล้ว