กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 237 เธอเลือกเดินเข้าสู่ป้อมปราการที่ปลอดภัยที่สุดและโดดเดี่ยวที่สุด!
เสียงไซเรนแสบแก้วหูดังใกล้เข้ามา ฉีกกระชากราตรีของเมืองเซิน
ภายในร้านอาหารแน่นขนัดไปด้วยตำรวจและตำรวจนอกเครื่องแบบ สีหน้าของพวกเขาเย็นชายิ่งกว่าเหล็กตรงปากกระบอกปืน พื้นที่เกิดเหตุถูกปิดล้อม มีทั้งเศษแก้ว โต๊ะเก้าอี้ ควันดินปืน และเลือด การโจมตีที่เอาชีวิตคนได้
สวี่เหวยจวินคลานออกมาจากใต้โต๊ะ ใบหน้าซีดขาวราวกับคนตาย สั่นจนแทบยืนไม่อยู่
หลินเหยียบศพมือสังหารไว้ด้วยเท้าข้างหนึ่ง ก่อนชูบัตรประจำตัวให้ตำรวจที่กรูกันเข้ามาดู แล้วตะโกนเพียงสองคำว่า “พวกเดียวกัน!”
จางฉินไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น