เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 188 ถ้าเราไม่ทำ ความห่างจากต่างประเทศก็ไม่ใช่สิบปี แต่เป็นตลอดไป
สถาบันวิจัยหมายเลขเจ็ดศูนย์หนึ่ง มีเพียงรหัส ไม่มีชื่อ
อาคารสีเทา ถนนทอดตรงเป็นแนวยาว
นักวิจัยในชุดทำงานสีเดียวกันเดินขวักไขว่ด้วยท่าทางเร่งรีบ บนใบหน้าแทบไม่มีอารมณ์ใด
ในอากาศอบอวลด้วยบรรยากาศเคร่งขรึมและตึงเครียด
จ้าวเยี่ยนชวนนำพวกเขาผ่านด่านตรวจหลายชั้น จนมาถึงหน้าอาคารหอพักสูงสามชั้นเรียงเป็นแถว
“ที่นี่คือเขตที่พักอาศัย” เขาชี้ไปยังอาคาร “ห้องละสองคน มีห้องน้ำส่วนตัว น้ำอุ่นตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง”
สภาพความเป็นอยู่ดีกว่าอาคารสำเร็จรูปในเมืองเซินนับร้อยเท่า แต่เรียบง่ายกว่าอพาร์ตเมนต์นักเรียนต่างชาติของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีจิงเคอ
“โรงอาหารอยู่ทางนั้น ใช้บัตรรับอาหาร” จ้าวเยี่ยนชวนชี้ไปยังอาคารขนาดใหญ่กว่าซึ่งอยู่ไม่ไกลอีกครั้ง
“ตอนนี้ทุกคนกลับไปเก็บสัมภาระ อีกครึ่งชั่วโมงมารวมตัวกันข้างล่าง”