กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 103 สัญญาณเตือนคลื่นคนงานตกงาน!
ช่วงหลายวันต่อจากนั้น จางฉินแทบจะกินแล้วนอน นอนแล้วกิน
ทั้งตัวเธอราวกับต้นกล้าอ่อนที่ถูกฝนตกหนักทำร้าย ภายใต้การดูแลเอาใจใส่อย่างใกล้ชิดจากครอบครัว ใบไม้ค่อย ๆ แผ่ออกทีละน้อย และเริ่มดูดซับแสงแดดกับน้ำอีกครั้ง
เหล่าญาติ ๆ ราวกับนัดหมายกันไว้ ต่างทยอยกันมาเยี่ยมทีละคน
คนแรกที่มาคือหลินเหวินเจี๋ย น้าชาย และเฉียนลี่ น้าสะใภ้
ท้องของเฉียนลี่นูนขึ้นมาเล็กน้อยแล้ว เวลาเดินเธอคอยประคองเอวอย่างระมัดระวัง ใบหน้าเปล่งประกายด้วยความอ่อนโยนของความเป็นแม่
ทันทีที่เธอเข้าประตูมาและเห็นจางฉินบนเตียงซึ่งผอมจนเหลือเพียงดวงตากลมโตคู่หนึ่ง ขอบตาก็แดงขึ้นมาในพริบตา
“ให้ตายสิ…” เฉียนลี่วางถุงตาข่ายใบใหญ่ในมือลงบนโต๊ะ แล้วรีบเดินไปข้างเตียง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความสงสาร “นี่…เธอไปขุดถ่านหินอยู่เหมืองถ่านหินเถื่อนไหนมาตั้งปีหรือไง ทำไมถึงผอมขนาดนี้!”
ในถุงตาข่ายมีกล่องข้าวเคลือบใบหนึ่งส่งกลิ่นหอมยั่วน้ำลายออกมา