กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 87 ไม่มีระเบิดปรมาณู ต่อให้หาเงินได้มากแค่ไหนก็เท่ากับศูนย์!
ป้าย “แสงแห่งจีน” แขวนอย่างโอ่อ่ายิ่งกว่าป้ายที่ว่าการรัฐบาลมณฑลเสียอีก
ภายในอาคารสำนักงานที่เช่าชั่วคราว ผู้คนเดินขวักไขว่ เสียงโทรศัพท์ดังต่อเนื่องไม่ขาดสาย ใบหน้าของทุกคนเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
จางเจี้ยนจวินกับหลินเหวินปิงสวมชุดจงซานใหม่เอี่ยม บริเวณอกกลัดแถบผ้าสีแดงที่เขียนว่า “คณะเตรียมการแสงแห่งจีน”
แม้งานที่ทำยังคงเป็นเพียงงานบริการรับส่งของและงานจิปาถะ แต่ทั้งคู่ก็ยืดหลังตรงอย่างภาคภูมิใจ เพราะตลอดชีวิตที่ผ่านมาไม่เคยรู้สึกเชิดหน้าชูตาเช่นนี้มาก่อน
“เสี่ยวฉิน ตัวอย่างเครื่องเคลือบที่ขนส่งมาจากเมืองจิ่งเต๋อเจิ้น เธอลองดูหน่อย”
“เสี่ยวฉิน ผู้อำนวยการโรงงานผ้าไหมอยากเชิญเธอไปให้คำแนะนำเรื่องการออกแบบผลิตภัณฑ์”
“เสี่ยวฉิน...”