เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 43 มีภรรยาแล้วลืมบ้าน
ในใจของหลินเหวินฉีรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างอุดตันอยู่ อึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก ทั้งที่เมื่อไม่กี่วันก่อนเฉียนลี่ไม่ได้เป็นแบบนี้ ความเอาใจใส่ถามไถ่สารทุกข์สุกดิบและความอ่อนโยนเอาอกเอาใจของเธอ ล้วนเป็นของเขาเพียงคนเดียว
แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นว่า เขารู้สึกเหมือนตัวเองเป็นส่วนเกิน เป็นหลอดไฟที่ยืนเกะกะอยู่กลางลานบ้าน แถมยังมีกำลังไฟสูงเสียด้วย
เขาขยับเข้าไปใกล้ หวังหาโอกาสพูดแทรกสักประโยค
“ลี่ลี่…”
“อืม?” เฉียนลี่กำลังถือพัดใบลานพัดลมให้จางฉิน จึงไม่ได้หันกลับมาแม้แต่หัว
“คือว่า…ฉัน…” หลินเหวินฉีอ้ำอึ้งอยู่นาน ในที่สุดก็เทความน้อยใจที่อัดอั้นอยู่ในใจออกมา “เธอรู้สึกว่า…ฉันไม่ฉลาดเท่าเสี่ยวฉิน ไม่น่าสนุกเท่าเธอใช่ไหม?”
มือที่กำลังพัดลมของเฉียนลี่หยุดลง
เธอวางพัดใบลานลง แล้วรีบเดินไปหาหลินเหวินฉี ก่อนจะยื่นมือคล้องแขนเขาและแนบตัวเข้าไปทั้งตัว น้ำเสียงทั้งอ่อนหวานและออดอ้อน
“โธ่ อาจารย์หลินคนเก่งของฉัน คิดอะไรอยู่เนี่ย!”