กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซ่งเชิน เจ้านี่มันสารเลว
ตำหนักฉือหนิง
ซ่งไทเฮาประนมธูปหอมไว้ในมือ แล้วสวดภาวนาอย่างศรัทธาต่อหน้าพระโพธิสัตว์กวนอิมหยกขาวสูงครึ่งตัวคน
พอปักธูปลงในกระถางเสร็จ นางก็หันไปถามฮ่องเต้เจิ้งเต๋อว่า “เพิ่งลงจากท้องพระโรงแท้ ๆ ทำไมไม่กลับไปพักผ่อนก่อนล่ะ ถึงได้มาที่นี่?”
ฮ่องเต้เจิ้งเต๋อเดินเข้าไปประคองซ่งไทเฮาด้วยตัวเอง แล้วตอบเสียงนุ่มว่า “วันนี้วันขึ้นสิบห้าค่ำ ลูกควรมาคารวะเสด็จแม่พ่ะย่ะค่ะ”
ซ่งไทเฮายิ้มพลางตบมือฮ่องเต้เจิ้งเต๋อเบา ๆ “ฮ่องเต้ใส่ใจแล้ว”
แม่เมตตาลูกกตัญญู ทั้งสองคนดูรักใคร่กลมเกลียวกันดี
ซ่งไทเฮาหันไปมองจิ้งเฟยเพิ่มอีกครั้ง