เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เกิดเรื่องอีกแล้ว
เหล่าบัณฑิตเดินเข้าสนามสอบ จับไม้ไผ่จับฉลากแล้วไปนั่งประจำที่ของตัวเอง
พอจี้หมิงยวนนั่งลงก็เริ่มฝนหมึก แม้ฤดูใบไม้ผลิมาถึงแล้ว แต่ลมหนาวก็ยังพัดแรง โชคดีที่เขาสวมสนับเข่ากับเสื้อบุที่นางเตรียมไว้ให้ จึงกันลมหนาวได้
เฉียนจิ่งเจ๋อสวมชุดคลุมลายงูหลามสีม่วงสี่กรงเล็บ ทับด้วยเสื้อคลุมผ้าไหมสีดำปักลายเมฆมงคลด้วยเส้นไหมทอง เกล้าผมด้วยมงกุฎทอง ดูสง่างามน่าเกรงขามสมฐานะราชวงศ์ยิ่งกว่าทุกวัน
เขาเดินมาหยุดตรงหน้าจี้หมิงยวน ก้มตามองอีกฝ่ายจากที่สูง จี้หมิงยวนรู้ตัวจึงพยักหน้าให้นิดหนึ่ง รอยยิ้มยังคงสงบนิ่งและเปิดเผย
ช่วงสอบขุนนางรอบฤดูใบไม้ผลิ ผู้เข้าสอบห้ามลุกหรือเดินไปไหน เว้นแต่ฝ่าบาทจะเสด็จมาด้วยพระองค์เอง แม้การสอบยังไม่เริ่ม แต่จี้หมิงยวนคิดว่ากฎที่มีประโยชน์ก็ยังควรทำตาม
“ตรวจสัมภาระกันครบหรือยัง?” เฉียนจิ่งเจ๋อไม่สนใจเขา เพียงหันไปถามเจ้าหน้าที่ที่ติดตามมาด้วยเสียงเย็นชา