กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 307 รู้ความจริง
พอได้ยินว่ากู้เนี่ยนซีร้องไห้กลับจากจวนองค์รัชทายาทมาถึงจวนกั๋วกง กู้เจาฮวาก็ยิ้มแป้นตาหยี อารมณ์ดีจนกินข้าวเพิ่มไปอีกครึ่งชาม
“คุณหนูใหญ่ไม่รู้จักเจียมตัวเอาเสียเลย จะเอาอะไรมาเทียบกับคุณหนูได้ นี่ก็หาเรื่องขายหน้าเองแท้ ๆ สมน้ำหน้า!”
กู้เจาฮวามองสีหน้าเหมือนบ่าวร้าย ๆ ของอาหมาน ก่อนยิ้มมุมปากแล้วพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า “ที่กู้เนี่ยนซีกล้าแบบนั้น ก็เพราะความสัมพันธ์ระหว่างนางกับองค์รัชทายาท”
อีกอย่าง นางก็มีรัศมีตัวเอกคอยช่วยอยู่ด้วย
ตกหน้าผาแล้วยังไม่ตาย โดนโบยหน้าพระที่นั่งตั้ง 30 ไม้แล้วยังวิ่งไปทะเลาะกับองค์รัชทายาทได้อีก ช่างเป็นคนที่อึดจริง ๆ น่าอิจฉาชะมัด
“แต่องค์รัชทายาทก็ไม่เอานางแล้วไม่ใช่หรือเจ้าคะ!”