กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 299 จิตใจคนช่างร้ายกาจ
กู้เจาฮวามองฝูงชนที่เดินขวักไขว่บนถนน ดวงตาเย็นชาคู่นั้นเย็นเยียบยิ่งกว่าราตรี
กู้เซินเห็นแล้วถึงกับสะท้านวาบ ในใจก็โล่งอกที่เจาเจาเป็นน้องสาวของเขา ไม่อย่างนั้นถ้าไปทำให้นางขุ่นเคือง คงตายโดยไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองตายได้ยังไง
กู้เจาฮวาหันกลับมา เหลือบมองกู้เซินแล้วเลิกคิ้วขึ้น ก่อนพูดเสียงเรียบว่า “เสื้อคลุม”
“หา? อ้อ!” กู้เซินรีบถอดเสื้อคลุมของตัวเองให้นางสวม
กู้เจาฮวาส่งเสียงฮึ่ยอย่างปากแข็ง แล้วเดินจากไป