เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ข้าวสารกลายเป็นข้าวสุก
ซ่งเหลียนจือถึงกับขาสั่นพับจนยืนแทบไม่อยู่ในทันที
เฉียนจิ่งเจ๋อกล่าวต่อว่า “เรื่องนี้เป็นเรื่องภายในของจวนกั๋วกง ข้าคงไม่ขอก้าวก่าย”
ถึงอย่างไรก็เกี่ยวข้องกับเรื่องคุณไสยหุ่นสาป ให้ทางจวนกั๋วกงจัดการเงียบ ๆ ย่อมดีที่สุด เพื่อไม่ให้คนที่มีเจตนาแอบแฝงฉวยโอกาสสร้างเรื่อง
“ขอบคุณองค์รัชทายาทที่ทรงเห็นใจพ่ะย่ะค่ะ” เมื่อเห็นว่าเฉียนจิ่งเจ๋อไม่คิดยุ่งเรื่องนี้ อันกั๋วกงจึงโบกมือสั่ง “คนตรงนั้น คุมตัวสองคนนี้ออกไป!”
ชุนอิงไม่ขัดขืนยอมเดินตามไปแต่โดยดี แต่ซ่งเหลียนจือที่รู้อยู่เต็มอกว่าหากตกไปอยู่ในมือของบ้านใหญ่จะเจอจุดจบอย่างไร จึงรีบคลานเข้าไปหมอบกราบแทบเท้าองค์หญิงใหญ่อวี้หรง “องค์หญิงเพคะ ท่านจะปล่อยให้พวกเขาพาหม่อมฉันไปไม่ได้ หม่อมฉันต้องตายแน่!”