กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 282 ทำไมต้องกลั่นแกล้งเนี่ยนซี
“เฉียนอวี้หรงหรือ?” ท่านหญิงฉางหนิงขมวดคิ้ว แล้วเหลือบมองอันกั๋วกงด้วยหางตา น้ำเสียงเย็นชา “บางคนก็พูดถึงไม่ได้จริง ๆ เพิ่งพูดถึงไปหยก ๆ ก็มาเลย ดูเข้าขากันดีนะ”
อันกั๋วกงได้แต่คร่ำครวญในใจ “ฮูหยิน ข้าไม่ได้พูดถึงเฉียนอวี้หรงสักหน่อย ท่านต่างหากที่พูด...”
ท่านหญิงฉางหนิงเหลือบมองเขาอย่างเย็นชา อันกั๋วกงรีบหยุดพูดแล้วสารภาพผิด “ฮูหยินพูดถูก เป็นความผิดของข้าเอง ข้าจะออกไปจัดการนางเดี๋ยวนี้”
“ทำไม พวกเจ้าจะคุยกันลับ ๆ ต่อหรือไง?” ท่านหญิงฉางหนิงถลึงตาใส่เขา ก่อนลุกขึ้นจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อยแล้วเดินออกจากห้องด้านใน จากนั้นก็สั่งสาวใช้ว่า “เชิญนางเข้ามา”