กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยิ่งขึ้นสูง ยิ่งตกลงมาเจ็บหนัก
คำว่า “ผิดหวัง” เหมือนเข็มจำนวนนับไม่ถ้วนทิ่มแทงลงไปในใจกู้เนี่ยนซี จนความเจ็บปวดทำให้เหงื่อกาฬผุดซึมออกมา
แต่ก่อนเขาก็เคยพูดว่าผิดหวังในตัวนางเพราะกู้เจาฮวาอยู่หลายครั้ง นางนึกว่าพอเขาความจำเสื่อมพวกเขาก็จะกลับมาดีกันได้เหมือนเดิม ไม่คิดเลยว่าจะต้องมาได้ยินคำพูดแบบนี้อีก
แถมยังเป็นเพราะกู้เจาฮวาอีก!
“ฉันไม่ได้โกหกนะคะ” นางคลอไปด้วยน้ำตา พลางพูดด้วยความอัดอั้น
ทว่าเฉียนจิ่งเจ๋อกลับไม่ได้รู้สึกสงสารแม้แต่น้อย เขากลับถามอย่างมีเหตุผลว่า “ถ้าเจ้าบอกว่านางผิด งั้นบอกข้าซิว่านางเป็นคนผลักหยางกุ้ยเหริน หรือเป็นคนขวางไม่ให้เจ้าไปช่วยคนกันแน่?”
“เรื่องพวกนี้ก็...ไม่มีหรอกค่ะ แต่ว่า...”