กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เขาคือเจตจำนงของผู้แต่ง
ไป๋โย่วเวยไม่ได้สังเกตเห็นแววตาที่ดูแปลกประหลาดของกู้เจาฮวา นางยังคงพูดต่อไปเองว่า “ซื่อจื่อกู้ยอมให้ข้าคัดลอกบันทึกฉบับหนึ่ง ข้าก็พอใจมากแล้ว ข้าว่าในนั้นมีหลักการปกครองบ้านเมืองหลายอย่างที่เหล่าขุนนางควรเรียนรู้อย่างยิ่งเลยล่ะ”
กู้เจาฮวาฟังจนเข้าใจในที่สุด ที่แท้สิ่งที่ไป๋โย่วเวยพูดถึงก็คือบันทึกของปู่ทวดนางนั่นเอง
“แล้วเรื่องเจ้ากับจี้หมิงยวน……”