เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ชนเข้าให้
เห็นกู้เจาฮวาใจลอย ไป๋โย่วเวยก็ยื่นมือมาโบกตรงหน้า “คิดอะไรอยู่หรือ”
“ไม่มีอะไร” กู้เจาฮวาดึงความคิดกลับมา ก่อนพูดเรียบ ๆ ว่า “จี้หมิงเยวียน...เขาเป็นคนดีจริง ๆ”
ไป๋โย่วเวยเองก็คิดว่าจี้หมิงเยวียนดีมาก ทั้งหน้าตาดีและมีความรู้ เหมาะจะเป็นสามีไม่น้อย
ถึงคนสกุลไป๋จะเป็นปัญญาชนกันทั้งตระกูล แต่ไม่รู้เพราะชื่นชมอันกั๋วกงรุ่นแรกหรือเปล่า นางกลับชอบแม่ทัพที่ควบม้าออกรบไปทั่วหล้ามากกว่าบัณฑิตผู้สุภาพเรียบร้อย
อย่างเช่น...คนแบบกู้เซิน
วันนั้นกู้เซินควบม้ามาช่วย สังหารพวกโจรที่ล้อมพวกนางอยู่
เด็กหนุ่มในชุดงามควบม้าอย่างองอาจ ช่างเหมือนวีรบุรุษในฝันที่นางเฝ้าจินตนาการมาตลอด
นางส่ายหน้า ความคิดแบบนี้ไม่เข้าท่าเอาเสียเลย
เห็นไป๋โย่วเวยไม่ได้ปฏิเสธ กู้เจาฮวาก็คิดว่านางคงพอใจกับการแต่งงานครั้งนี้เหมือนกัน ในใจก็พลันเกิดความรู้สึกบางอย่างที่บอกไม่ถูก