กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ขอของอย่างหนึ่งจากพี่ใหญ่
“ข้าอยากให้เจ้าอยู่เป็นเพื่อน”
พอกู้เจาฮวาพูดแบบนั้น จี้หมิงยวนก็นิ่งอึ้งไปเนิ่นนาน ผ่านไปครู่ใหญ่ถึงได้เอ่ยเสียงทุ้มหนัก “เจ้ารู้หรือไม่ว่าตัวเองกำลังพูดอะไรอยู่?”
กู้เจาฮวาหลุบตาลงเล็กน้อย ขนตาหนาดกกระพือเบา ๆ เหมือนปีกผีเสื้อ ชวนให้คนมองใจสั่น “รู้สิ”
นางมองเขา แสงไฟสะท้อนในดวงตาเป็นประกายชวนมอง งดงามราวกับแสงเมฆยามอัสดง