กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจาเจานี่เล่นใหญ่เกินไปแล้ว!
แววตาเหยียนเสวี่ยเวยเบิกกว้างด้วยความโกรธ จนขาดสติไปแล้ว นางยกมือผลักกู้เจาฮวาอย่างแรง
กู้เจาฮวาเซถอยไปสองก้าว ก่อนจะล้มเข้าไปในอ้อมแขนของใครคนหนึ่งพอดี
ทุกคนรีบลุกขึ้นทำความเคารพองค์รัชทายาท
เฉียนจิ่งเจ๋อไม่สนใจคนอื่น สายตาจับอยู่ที่กู้เจาฮวาคนเดียว เขาถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนและเป็นห่วงว่า “เจาฮวา เจ้าเป็นอะไรไหม?”
กู้เจาฮวาส่ายหน้าเบา ๆ แม้จะฝืนยิ้ม แต่ดวงตาก็ยังมีน้ำใส ๆ คลออยู่
ดูทั้งน่าสงสารทั้งน่าเห็นใจ