เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เชิดหน้าชูตา
จ้าวฝูหลิ่วตกใจจนทำอะไรไม่ถูก ตาเบิกกว้างพลางดึงแขนเสื้อกู้เจาฮวาแล้วพูด “ตายแล้ว เจ้าทำอะไรเนี่ย ข้าจะไปมีพรสวรรค์อะไรไปแสดงกับเขา!”
“กลัวอะไรไป” กู้เจาฮวาทำหน้านิ่ง “ตอนอยู่ที่จวนองค์หญิงไม่ใช่หรือไงที่เจ้ากลัวข้าจะขายหน้าจนอยากขึ้นไปเป็นเพื่อนข้า?”
“นั่นมันไม่เหมือนกัน!” ตอนนั้นนางแค่กลัวกู้เจาฮวาจะเสียหน้า คิดว่าถ้ามีสองคนอยู่ด้วยกันก็น่าจะอุ่นใจกว่า
ฮ่องเต้เจิ้งเต๋อเหลือบมองสองสาวที่ซุบซิบกัน แล้วเอ่ยถาม “พวกเจ้าเตรียมตัวกันพร้อมแล้วหรือยัง?”
“เพคะ ฝ่าบาท” กู้เจาฮวาลากจ้าวฝูหลิ่วลุกขึ้นโดยไม่ปล่อยให้ขัดขืน
บรรดาสตรีในงานต่างพากันหัวเราะเบา ๆ อย่างขบขัน
เหอหรูเสวี่ยพูดยิ้ม ๆ กับองค์หญิงสาม “เอวของจ้าวฝูหลิ่วพอกับถังน้ำในห้องข้าเลยนะเนี่ย ยังจะกล้าใช้ชื่อฝูหลิ่วอีก ลมอะไรจะไปพัดร่างหลังเสือเอวหมีขนาดนั้นให้ไหวกัน!”