กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยุแยงให้แตกกัน ง่ายนิดเดียว
ความเย็นชาของเฉียนจิ่งเจ๋อเหมือนน้ำเย็นที่สาดใส่กู้เนี่ยนซีเต็ม ๆ จนความอบอุ่นในใจนางดับวูบ
นางไม่กล้านั่งรถม้าเพราะกลัวกู้เจาฮวาจะรู้ว่าแอบตามมา เลยต้องสวมเกราะหนักอึ้งเดินปะปนอยู่ในขบวน
ฝนตกหนักราวกับน้ำตก พื้นเต็มไปด้วยโคลน แต่นางไม่คิดถอยเลยแม้แต่น้อย ทั้งหมดก็เพื่อจะได้อยู่กับเขา
นางเหนื่อยจนเป็นลมล้มลงกับพื้น แต่เขากลับไม่สงสารสักนิด พอพูดก็เอาแต่ดุอบรมเสียงแข็งว่านางไม่เห็นแก่ส่วนรวม
ทั้งที่ตอนแรกเขาดูแลนางอย่างระมัดระวัง สายตาก็อ่อนโยนถึงขนาดนั้น…