กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ให้นางได้อวดจนได้
“ใคร ๆ ก็ว่าตระกูลเหยียนเป็นตระกูลบัณฑิตที่ยึดมั่นในคุณธรรม ฝีมือเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบข้านี้คงไม่ยากสำหรับคุณหนูเหยียน เช่นนั้นออกมาแสดงให้ข้าได้เรียนรู้บ้างดีหรือไม่?”
เหยียนเสวี่ยเวยแอบกำหมัดแน่น ก่อนพูดเสียงเบา “วันนี้ข้าขอไม่ออกไปขายหน้าแล้ว…”
กู้เจาฮวามองนางด้วยสายตาเย็นชา “เจ้าไม่อยากทำ หรือทำไม่เป็นกันแน่ หืม?”
นางขึ้นเสียงท้ายประโยค ท่าทีคุกคามไม่คิดจะปล่อยอีกฝ่ายไปง่าย ๆ
เมื่อครู่สองพี่น้องตระกูลเหยียนรับส่งกันเป็นปี่เป็นขลุ่ย คิดบีบให้นาง “ขายหน้า” เสียหน่อย นางไม่ใช่คนที่จะตอบแทนความแค้นด้วยความดีหรอกนะ
“ข้า…ข้าทำไม่ได้!” เหยียนเสวี่ยเวยกัดฟันแน่นจนแทบแตก น้ำเสียงเริ่มสะอื้น