เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยุยงให้ท้าทาย
กู้เนี่ยนซีเลือกใช้คำพูดอย่างระมัดระวัง นางกลัวว่าถ้าพูดมากเกินไป องค์รัชทายาทจะเข้าใจผิดว่านางจงใจใส่ร้ายกู้เจาฮวา จึงต้องคอยกะน้ำหนักคำพูดให้พอดี “วันนั้นพี่ใหญ่ก็เห็นกับตาแล้ว ข้าไม่สะดวกจะอบรมเจาฮวาด้วยตัวเอง เลยขอให้พี่ใหญ่ช่วยเตือนนางแทน”
ไม่มีบุรุษคนไหนไม่ใส่ใจชื่อเสียงของสตรี ยิ่งไม่ต้องพูดถึงองค์รัชทายาทเลย
นางตั้งใจจะให้องค์รัชทายาทเห็นธาตุแท้ของกู้เจาฮวา จะได้ไม่ถูกอีกฝ่ายหลอกให้หลงเชื่อ
ดวงตาที่เคยอ่อนโยนของเฉียนจิ่งเจ๋อมีไอเย็นยะเยือกปกคลุมอยู่ ไม่ได้ดูอบอุ่นเหมือนเช่นเคย รัศมีความเย็นชาของเขาไม่ได้ด้อยไปกว่าจิ่นอ๋องเลย
กู้เนี่ยนซีแอบดีใจอยู่ในใจ ดูเหมือนองค์รัชทายาทจะโกรธจริง ๆ
“เนี่ยนซี” เฉียนจิ่งเจ๋อพูดเสียงเรียบ “เจาฮวายังเด็ก จิตใจยังไม่มั่นคง จึงถูกคนอื่นหลอกได้ง่าย เรื่องนี้จะโทษนางก็ไม่ได้ อย่าเอาเรื่องนี้ไปพูดกับคนอื่นอีก จะได้ไม่ทำให้ชื่อเสียงของนางเสียหาย”
กู้เนี่ยนซีไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกของตัวเองอย่างไร รู้เพียงว่าหัวใจร่วงวูบลงไปก้นเหว
องค์รัชทายาทไม่เพียงไม่รังเกียจกู้เจาฮวา แต่ยังคอยคิดเผื่อนางในทุกเรื่องอีกด้วย ช่างทำให้เจ็บปวดใจจริง ๆ