เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
มาแทนที่นางเอก
เมื่อเห็นกู้เนี่ยนซีซบอยู่บนตักตัวเอง ซ่งฮั่นก็ชะงักไปเล็กน้อย เดิมทีเขาอยากบอกว่าตอนนี้พวกเขาไม่ใช่พี่น้องแท้ ๆ กันแล้ว การทำแบบนี้ดูไม่เหมาะสม
แต่พอเห็นกู้เนี่ยนซีร้องไห้จนใบหน้าเปื้อนไปด้วยน้ำตา ซ่งฮั่นก็ใจอ่อนไม่กล้าพูดอะไรออกมา สุดท้ายเขาจึงยกมือลูบศีรษะนางเบา ๆ แล้วถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเป็นห่วงว่า “เนี่ยนซี อย่าร้องไห้เลย บอกพี่มาสิว่าเกิดอะไรขึ้น?”
เดิมทีท่านแม่ซ่งรู้สึกไม่พอใจอยู่บ้างที่กู้เนี่ยนซีไม่ยอมพูดกับนางก่อน แต่กลับตรงไปหาซ่งฮั่นทันที ทว่าพอเห็นนางร้องไห้จนแทบไม่เป็นผู้เป็นคน ก็รีบวางกะละมังอาหารไก่แล้วเดินเข้ามาหา “เนี่ยนซี เกิดอะไรขึ้นกันแน่? เหลียนจือล่ะ ทำไมไม่กลับมานานแล้ว?”
ตามเหตุผลแล้ว พี่ชายได้รับบาดเจ็บขนาดนี้ เหลียนจือในฐานะน้องสาวก็ควรกลับมาเยี่ยมบ้างสิ
กู้เนี่ยนซีปาดน้ำตา ก่อนจะเล่าความชั่วร้ายทุกอย่างที่กู้เจาฮวาทำให้ฟังทั้งสะอึกสะอื้น แต่เรื่องเลวร้ายของกู้เจาฮวามีมากมายจนนับไม่ถ้วน นางรู้สึกอยู่ตลอดว่ายังเล่าไม่หมด