เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจ้าไม่มีสิทธิ์แล้ว
กู้เจาฮวารู้สึกเหมือนตัวเองจมอยู่ในความฝันที่ยาวนาน
ในฝันนั้น ไม่ว่านางจะพูดหรือทำอะไรก็ผิดไปหมด ต่อให้เรื่องนั้นไม่เกี่ยวกับนาง ขอแค่กู้เนี่ยนซีร้องไห้ นางก็ยังเป็นฝ่ายผิดอยู่ดี
กู้เนี่ยนซีมีองค์รัชทายาทคอยรักใคร่เอาใจ ทั้งยังมีจิ่นอ๋องกับเจียงหลินคอยปกป้อง มีแต่นางที่ทำตัวน่าขันจนกลายเป็นตัวตลกของคนทั้งเมืองหลวง
วันนั้นมีขบวนแห่ผู้สอบได้ 3 อันดับแรกไปตามถนน กู้เนี่ยนซีนั่งพูดคุยหัวเราะกับองค์รัชทายาท จิ่นอ๋อง และคนอื่น ๆ อยู่ในห้องรับรองเดียวกัน มีแต่นางที่นั่งอยู่ริมหน้าต่างในห้องรับรองอีกห้องตามลำพัง มองดูความคึกคักที่ชั้นล่าง
วันนั้นครึกครื้นมาก แต่บรรยากาศชื่นมื่นกลับไม่ได้ช่วยให้นางรู้สึกหดหู่น้อยลงเลย
นางนั่งดื่มเหล้าแก้กลุ้มอยู่คนเดียว เผลอดื่มมากไปโดยไม่รู้ตัวจนมึนหัว ร่างกายก็หมดเรี่ยวแรง