เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไม่มีใครอยากภักดีอีกต่อไป
เรือนชิงโยว
ชุนอิงยกโจ๊กเปล่าที่ต้มเสร็จแล้วเข้ามา “คุณหนูยังมีแผลอยู่ ไม่ควรกินของมัน ๆ กินโจ๊กให้อุ่นท้องก่อนนะเจ้าคะ”
กู้เนี่ยนซีพยักหน้า กินโจ๊กไปไม่กี่คำก็ถามด้วยน้ำเสียงอ่อนแรงว่า “พ่านเอ๋อร์เป็นอย่างไรบ้าง?”
ชุนอิงแอบค่อนขอดในใจ 'กว่าท่านจะนึกถึงพ่านเอ๋อร์ขึ้นมาได้ หญ้าบนหลุมศพนางคงสูงไป 3 ฉื่อแล้ว'
“คุณหนูวางใจเถอะเจ้าค่ะ พ่านเอ๋อร์ไม่ได้เป็นอันตรายถึงชีวิต”
กู้เจาฮวาไม่เคยฆ่าใครมาก่อน กระบี่ที่แทงออกไปจึงพลาดไปโดนร่องไหล่ อีกทั้งยังลงแรงไม่มากพอ ตอนนั้นพ่านเอ๋อร์แค่ตกใจจนหมดสติไป ไม่ได้บาดเจ็บถึงชีวิต
กู้เนี่ยนซีขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วผลักมือชุนอิงออก “ข้ากินไม่ลงแล้ว เจ้ายกออกไปเถอะ”
“เจ้าค่ะ” ชุนอิงวางถาดลง แววตาขยับไหวเล็กน้อย ก่อนจะก้าวเข้ามาพูดว่า “คุณหนู มีเรื่องหนึ่งที่บ่าวคิดว่าควรเรียนให้ท่านทราบเจ้าค่ะ”
“เรื่องอะไร?” กู้เนี่ยนซีดูใจลอยอยู่บ้าง