เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พิธีขอฝน
เย้!
กู้เจาฮวาดีใจจนเนื้อเต้นในใจ แต่สีหน้ากลับนิ่งเฉย นางแสร้งทำเป็นลำบากใจแล้วเอ่ยว่า “จะให้ข้านั่งรถม้าไปพร้อมกับองค์รัชทายาทได้อย่างไร แบบนั้นคงไม่ค่อยเหมาะเท่าไรนัก”
“ถ้าเจ้าไม่เชื่อฟัง เปิ่นไท่จื่อก็จะส่งคนไปส่งเจ้ากลับเดี๋ยวนี้”
เฉียนจิ่งเจ๋อพูดจบก็ไขว้หลังหมุนกายเดินขึ้นรถม้าไปอย่างเย็นชา
กู้เจาฮวายกมุมปากขึ้นเล็กน้อย รีบยกชายกระโปรงแล้วก้าวตามไปทันที
จี้หมิงยวนจ้องกู้เจาฮวาที่มุดเข้าไปในรถม้าของเฉียนจิ่งเจ๋อตาไม่กะพริบ ในแววตาลึกซึ้งนั้นแฝงไปด้วยไอเย็นยะเยือก
ทันใดนั้น เขาก็ถูกผลักจนเซถลาไปข้างหนึ่ง
“มองอะไรอยู่ รีบขึ้นรถสิ!” อาหมานย่อมไม่ไปรบกวนโอกาสที่คุณหนูของตนกับรัชทายาทจะได้อยู่ด้วยกันสองต่อสอง นางจึงเรียกจี้หมิงยวนให้ขึ้นรถม้าอีกคัน
จี้หมิงยวน: ‘...’ แรงเยอะจนน่าตกใจจริง ๆ