เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ผู้ชายคนนี้ข้าจะเอา
กู้เจาฮวากวาดตามองชายที่หมดสติไม่รู้ความเป็นตายด้วยสายตาเรียบเฉย แววตาของนางสงบนิ่งจนไร้ซึ่งอารมณ์ใด ๆ
นางเป็นคนนิสัยเย็นชา ไม่เคยเก็บใครไว้ในใจนอกจากคนที่รักยิ่ง อาจเป็นเพราะเหตุนี้กระมัง ชาติก่อนนางถึงได้ถูกตราหน้าว่าเป็นนางร้าย
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่านางไม่มีวันเอาตัวไปเสี่ยงเรื่องวุ่นวายเพียงเพื่อชื่อเสียงจอมปลอมหรอก
“อาหมาน จำได้ไหมว่าในหนังสือเล่มต่าง ๆ ผู้ชายที่รอดชีวิตมาได้เพราะผู้หญิงช่วยไว้ เขามักจะตอบแทนบุญคุณกันยังไง?”
อาหมานคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบว่า “ก็แต่งงานกับแม่นางผู้นั้นเป็นภรรยาน่ะสิเจ้าคะ!”
กู้เจาฮวาหัวเราะเยาะ “รับบุญคุณช่วยชีวิตแทนที่จะให้เงินทองตอบแทนมหาศาล กลับอยากจับเขาแต่งเข้าบ้านให้มาปรนนิบัติทำงานบ้านงานเรือน ทั้งคลอดลูกเลี้ยงลูกแบบนี้ นี่มันไม่ใช่การตอบแทนบุญคุณหรอก เรียกว่าแก้แค้นยังจะเหมาะกว่า”
นางเองก็เคยใสซื่อมาก่อน ตอนเด็ก ๆ ถึงได้เคยช่วยชีวิตเสวียนซางที่หิวจนผอมแห้งเหลือแต่หนังหุ้มกระดูกเอาไว้