กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 300 จอมเจ้าชู้
เมืองหลวง ร้านกาแฟแห่งหนึ่ง
หลินเป่ยเพิ่งนั่งลง จั่วหยวนก็พุ่งพรวดเข้ามาด้วยความโมโห ทิ้งตัวลงนั่งตรงข้ามเขา กอดอกพลางทำแก้มป่องเป็นซาลาเปา
“หลินเป่ย นายหมายความว่ายังไง?”
“หมายความว่ายังไงเรื่องอะไร?” หลินเป่ยหยิบเมนูขึ้นมาเปิดดูเอื่อยเฉื่อย
“ทำไมต้องลากฉันไปด้วย? ศิลปะการต่อสู้ฉันก็ทำไม่เป็น นายจะให้ฉันฝึกกับนายตั้งครึ่งปี นี่มันจงใจทรมานฉันชัด ๆ ไม่ใช่เหรอ?”
หลินเป่ยวางเมนูลง แล้วมองเธอพลางยิ้ม
“เพราะฉันพบว่าเธอมีพรสวรรค์น่ะสิ”
“พรสวรรค์บิดานายสิ!”
จั่วหยวนตบโต๊ะฉาดหนึ่ง จนลูกค้าโต๊ะรอบ ๆ ต่างพากันหันมามอง