กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 285 นั่งเครื่องบินส่วนตัวมาเหรอ?
รุ่ยลี่ ในร้านอาหารไตแห่งหนึ่ง
ตรงข้ามหวังเสวี่ยเป็นชายหนุ่มสวมเสื้อเชิ้ตสีเทาอ่อน พับแขนเสื้อขึ้นมาถึงท่อนแขน ผิวถูกแดดเผาเป็นสีน้ำตาลสุขภาพดี
บนโต๊ะวางกับข้าวผัดแบบไตสองสามอย่าง และเป่าหลู่ต๋า 2 แก้ว หลอดปักคู่กันอยู่โดยที่ยังไม่มีใครดื่ม
“เสี่ยวเสวี่ย สัปดาห์หน้าพ่อแม่ผมจะมาจากคุนหมิง”
ชายหนุ่มวางตะเกียบลง มองหวังเสวี่ยอย่างจริงจัง “ผมอยากให้พวกเขาได้พบคุณ”
หหวังเสวี่ยกุมแก้วน้ำไว้พลางเอ่ยเสียงเบา “กวังเหลียง พวกเราเพิ่งรู้จักกันไม่นาน คนในครอบครัวคุณจะยอมรับฉันได้เหรอ? เมื่อก่อนฉันก็แค่ตำรวจจราจรธรรมดาคนหนึ่ง ตอนนี้ก็เป็นแค่พนักงานทั่วไปคนหนึ่ง”
“ธรรมดาไม่ธรรมดาอะไรกัน”