เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 262 เก้าสตรีคุกเข่าคารวะ
เช้าตรู่วันที่ 8 สุสานสาธารณะไห่เฉิง
ท้องฟ้าเพิ่งสว่างจ้า ไอหมอกยังไม่ทันจางหาย สองฟากถนนด้านนอกสุสานสาธารณะก็มีรถจอดอยู่เต็มแล้ว
ไม่ใช่รถธรรมดาทั่วไป
มายบัค โรลส์รอยซ์ เบนท์ลีย์ เมอร์เซเดส-เบนซ์ S-Class… คันแล้วคันเล่า ต่อแถวยาวออกไปหลายกิโลเมตร มืดฟ้ามัวดินไปหมด
ชาวเมืองที่ตื่นเช้าเดินผ่านไปมา อดไม่ได้ที่จะหยุดมอง
“คุณพระช่วย นี่ครอบครัวไหนมาไหว้สุสานกันเนี่ย?”
ชายชราคนหนึ่งขี่รถจักรยานยนต์ไฟฟ้าเหยียบเบรก ถอดหมวกกันน็อก ขยี้ตาพลางพูดว่า “โรลส์รอยซ์? เมืองไห่เฉิงมีรถแบบนี้ด้วยเหรอ?”
คุณป้าขายอาหารเช้าข้าง ๆ ชะโงกหน้าออกมา ในมือยังถือที่คีบปาท่องโก๋ “เริ่มมากันตั้งแต่หกโมงเช้าแล้ว คันแล้วคันเล่า มีแต่คนใส่ชุดดำ น่ากลัวจะตายชัก”
“แก๊งมาเฟียเหรอ?”