กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 257 โดนคนตบทรัพย์
“ที่เก่า” ที่หลิวเฟิงพูดถึง อยู่ในตรอกที่ไม่สะดุดตาแห่งหนึ่งทางทิศตะวันตกของเมือง
ป้ายกล่องไฟหน้าร้านพังไปครึ่งหนึ่ง
เจ็ดตัวอักษรของคำว่า “ร้านซีฟู้ดเจ้าอ้วน” มีไฟสว่างอยู่แค่สี่ตัวแรก
หน้าประตูร้านมีโต๊ะพับวางอยู่เจ็ดแปดตัว เก้าอี้พลาสติกซ้อนกันอยู่ตรงมุมกำแพง บนพื้นเพิ่งราดน้ำล้างไป ยังมีกลิ่นน้ำยาล้างจานหลงเหลืออยู่
หลินเป่ยลงจากรถ มองดูปราดหนึ่งแล้วยิ้มออกมา
ยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน
หญิงสาวหลายคนทยอยก้าวลงจากรถตามมา
อู๋เชี่ยนหัวเราะคิกคัก “ร้านอาหารแผงลอย ฉันชอบค่ะ”
อู๋เวยพูดเสริมขึ้นมา “ดีมากเลย ติดดินดีค่ะ”