กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 254 เลียให้สะอาด
ใบหน้าของชายสวมสร้อยคอทองคำ จากที่เต็มไปด้วยเนื้อพวงแลดูดุดัน ในพริบตาก็แปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มประจบประแจงสอพลอ
“คุณ…คุณชายหลิน? ท่านมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกันครับ?”
หลินเป่ยเอียงคอมองเขาแวบหนึ่ง คิ้วขมวดเล็กน้อย
“แกเป็นใคร?”
“ผม…ผมคือเสี่ยวจินลูกน้องพี่เป้าครับ ครั้งก่อนที่ราชวงศ์เคทีวี ผมกับพี่จินเคยไปคารวะเหล้าท่าน”
“เจ้าเป้า?”
“ใช่ ๆ ๆ พี่เป้าครับ”
หลินเป่ยส่งเสียง “อ้อ” ขึ้นมาคำหนึ่ง ถือว่านึกออกแล้ว
เสี่ยวจินก่นด่าบรรพบุรุษสิบแปดชั่วโคตรของผู้หญิงมีรอยสักคนนั้นอยู่ในใจจนครบถ้วน